Melankoli - Sabahattin Ali

 MELANKOLİ

Melankoli şiiri - Sabahattin Ali

Beni en güzel günümde 
Sebepsiz bir keder alır. 
Bütün ömrümün beynimde 
Acı bir tortusu kalır. 

Anlayamam kaderimi, 
Bir ateş yakar derimi, 
İçim dar bulur yerimi, 
Gönlüm dağlarda bunalır. 

Ne kış, ne yazı isterim, 
Ne bir dost yüzü isterim, 
Hafif bir sızı isterim, 
Ağrılar, sancılar gelir. 

Yanıma düşer kolarım, 
Görünmez olur yollarım, 
En sevgili emellerim 
Önüme ölü serilir... 

Ne bir dost, ne bir sevgili, 
Dünyadan uzak bir deli, 
Beni sarar melankoli: 
Kafamın içersi ölür. 


1932

(Sabahattin Ali; Bütün Şiirleri; Yapı Kredi Yayınları; 17. Baskı; sayfa:34)




Sabahattin Ali'nin En Sevilen Şiirleri

Servi
Gurbet Hapishanesi
Kızkaçıran
Mayıs
Uzakta
Çocuklar Gibi
Koşma
Sevdasız
Rüzgar




Kaynak:MazeretimŞiirdir Güncelleme:25.12.2018

Yorumlar

Bu İçeriğe YORUMLARINIZLA katkı sağlamak istemez misiniz?

Translate

Arşiv