Şairin Yalnızlığı - Harun Özmen

harun özmen - şairin yalnızlığı
Şairin Yalnızlığı - Harun Özmen

Şairlik düş kurmaktır kalemdeki / kurşun izinde
Martılara dalgaları diktirip/ sonra
Yıkanan mehtaba denizin zülüflerinde
Düş/memiş düşleri toplatmaktır gecede
Her şairin, yalnızlıktan bir parça vardır içinde.

Şairlik düş kurmaktır lambadaki / dev ile
Gül bahçeleri yetiştirip Kaknus'un küllerinden
İlyasla Hızır'ı  kavuşturmaktır/ sonra
Her olmaza olur biçmektir umutla
Her şairin, yalnızlıktan bir parça vardır içinde.

Şairlik düş kurmaktır soğuk bir /volkan tüfünde
Orada Olimpos, öbür taraf Binboğa
Belkıs'ın bileğinden Süleyman'ın yüzüğüne
Nemrud'a gül olan İbrahim'in  ateşiyle
Zamana meydan okuyup cenk tutmaktır geçmişle
Her şairin, yalnızlıktan bir parça vardır içinde.

Şairlik düş kurmaktır inci / gerdanlık kilidinde
Müjdesi son cemrenin kalkarken uykudan
Çekilir ya yukarıya bir derin sarnıçtan/ sonra
Sonra sevda mektupları yazmaktır olmayan sevgiliye
Her şairin, yalnızlıktan bir parça vardır içinde.

Şairlik düş kurmaktır / begonvil pembesinde
Cumbalardan, arka bahçelerden  gizli sevdaları
Toplayıp ilkyazın  elllerine / sonra
Ölmeyen aşklar yazmaktır  Azrail eliyle
Her şairin, yalnızlıktan bir parça vardır içinde.

Harun Özmen
Kaynak: Gercekedebiyat.com Güncelleme: 13.07.2017

Yorumlar

Bu İçeriğe YORUMLARINIZLA katkı sağlamak istemez misiniz?

Translate

Arşiv