• İstanbul - Vedat Türkali

    Editör: Sadık Doğan
    Tarih: 1 Ağustos 2014 Cuma
    Salkım salkım tan yelleri estiğinde
    
    Mavi patiskaları yırtan gemilerinle
    
    Uzaktan seni düşünürüm İstanbul
    
    Binbir direkli Halicinde akşam
    
    Adalarında bahar
    
    Süleymaniyende güneş
    
    Hey sen güzelsin kavgamızın şehri
    
    
    
    Ve uzaklardan seni düşündüğüm bugünlerde
    
    Bakışlarımda akşam karanlığın
    
    Kulaklarımda sesin İstanbul
    
    
    
    Ve uzaklardan
    
    Ve uzaklardan seni düşündüğüm bugünlerde
    
    Sen şimdi haramilerin elindesin İstanbul
    
    
    
    Plajlarında karaborsacılar
    
    Yağlı gövdelerini kuma sermiştir.
    
    Kürtajlı genç kızlar cilve yapar karşılarında
    
    Balıkpazarında depoya kaçırılan fasulyanın
    
    Meyvesini birlikte devşirirler
    
    Sen şimdi haramilerin elindesin İstanbul
    
    
    
    Et tereyağı şeker
    
    Padişahın üç oğludur kenar mahallelerinde
    
    Yumurta masalıyla büyütülür çocukların
    
    Hürriyet yok
    
    Ekmek yok
    
    Hak yok
    
    Kolların ardından bağlandı
    
    Kesildi yolbaşların
    
    Haramilerin gayrısına yaşamak yok
    
    
    
    Almış dizginleri eline
    
    Bir avuç vurguncu müteahhit toprak ağası
    
    Onların kemik yalayan dostları
    
    Onların sazı cazı villası doktoru dişçisi
    
    Ve sen esnaf sen söyle sen memur sen entellektüel
    
    Ve sen 
    
    Ve sen haktan bahseden Ortaköyün Cibalinin işçisi
    
    Seni öldürürler
    
    Seni sürerler
    
    Buhranlar senin sırtından geçiştirilir
    
    İpek şiltelerin istakozların
    
    ve ahmak selameti için
    
    Hakkında idam hükümleri verilir
    
    
    
    Haktan bahseden namuslu insanları
    
    Yağmurlu bir mart akşamı topladılar
    
    Karanlık mahzenlerinde şehrin
    
    Cellatlara gün doğdu
    
    Kardeşlerin acısıyla yanan bir çift gözün vardır
    
    Bir kalem yazın vardır
    
    Dudaklarını yakan bir çift sözün vardır
    
    Söylenmez
    
    
    
    Haramiler kesmiş sokak başlarını
    
    Polisin kırbacı celladın ipi spikerin çenesi baskı makinesi
    
    Haramilerin elinde
    
    Ve mahzenlerinde insanlar bekler
    
    Gönüllerinde kavga gönüllerinde zafer
    
    Bebeklerin hasreti içlerinde gömülü
    
    Can yoldaşlar saklıdır mahzenlerinde
    
    
    
    Boşuna çekilmedi bunca acılar İstanbul
    
    Bulutların ardında damla damla sesler
    
    Gülen çehreleri ve cesaretleriyle
    
    Arkadaşlar çıktı karşıma
    
    Dindi şakalarımın ağrısı
    
    
    
    Bir kadın yoldaş tanırdım
    
    Bir kardeş karısı
    
    Hasta ciğerlerini taşıdığı çelimsiz kemikli omuzları
    
    Ve hüzünlü çehresiyle bebelerini seyrederdi
    
    Cellatlara emir verildiği gün haramilerin sarayında
    
    Gebeliğin dokuzuncu ayında
    
    Aç kurtların varoşlara saldırdığı
    
    Tipili bir gece yarısı
    
    Sırtında çok uzak bir köyden indirdi
    
    Otuzbeş kiloluk sırrımızı
    
    Zafer kanlı zafer kıpkırmızı
    
    
    
    Boşuna çekilmedi bunca acılar İstanbul
    
    Bekle bizi
    
    Büyük ve sakin Süleymaniyenle bekle
    
    Parklarınla köprülerinle kulelerinle meydanlarınla
    
    Mavi denizlerine yaslanmış
    
    Beyaz tahta masalı kahvelerinle bekle
    
    Ve bir kuruşa Yenihayat satan
    
    Tophanenin karanlık sokaklarında
    
    Koyunkoyuna yatan
    
    Kirli çocuklarınla bekle bizi
    
    Bekle zafer şarkılarıyla caddelerinden geçişimizi
    
    Bekle dinamiti tarihin
    
    Bekle yumruklarımız
    
    Haramilerin saltanıtını yıksın
    
    Bekle o günler gelsin İstanbul bekle
    
    Sen bize layıksın
    
    
    Vedat TÜRKALİ
    İstanbul - Vedat Turkali
    
    
  • İlk Yorumu Siz Yapın " İstanbul - Vedat Türkali "