• Cahit Külebi'nin Ağzından Hikaye Şiirinin Yazılış Hikayesi

    Editör: Sadık Doğan
    Tarih: 2 Nisan 2013 Salı
    Cahit Külebi, çağdaş Türk şiirini nasıl değerlendiriyordu?
    Cahit Külebi'nin Ağzından Hikaye Şiirinin Yazılış Hikayesi
    Halk kültürünün sesini alaturkalığa düşmeden Batılı anlamda dile getirdim. Bunu yapıyorum, ama nasıl yapıyorum bilmiyorum.


    Türkiye ister istemez seviliyor. Kırgınlığım: Uzun yıllar şair olduğum için solcu / komünist diye suçlanarak horlanmam. TDK'nın kapatılması bir de.



    Bir takım yerel, çevresel ve tarihsel motifleri kulandım. Yerel motiflerkolay kaybolur. Ama benim şiirimde bunların ortadan silinmesine olanak yok.
     


    Orhan Veli'nin etkisinde kaldığım şiirlerim oldu ama onların hiçbiri güzel değil. Orhan Veliler başlangıçta benim yazdığım şiirleri romantik sayıyorlardı. Sonra benim şiirime geldiler. Oktay Rifat'ın Uludağ şiiri mesela. Onlar "kargalar" şiirini yazarken ben şiirimde "kamyon", "sövgü" gibi halkın günlük deyimlerini kullanıyordum.



    Şiirim hakkında konuşmayı sevmiyorum. Bugün bir takım tatsız tuzsuz şairler saatlerce şiirlerini anlatmaya çalışıyorlar.



    Ben bir olaydan, sözcükten yola çıkarak şiir yazıyorum.

    Şiirim genelde tek bir konu içermez.



    Hikaye şiirinin öyküsü şöyledir: Şiir benim daima kafamda uzun süre içide yaşayarak oluşur. Ama Hikaye şiirim birdenbire yazılmıştır. Anadolu'da bir yerdeyiz. Okul eve yakın, bitişik. Eşim Süreyya bir çocuk doğurdu, Ali denen çocuğu. Süreyya okuldan gelir terli terli emzirirdi Ali'yi. Yoksulduk, parasızdık. Süreyyayla bir konuda tartıştık. Sonra o okula dersine gitti. Tarih öğretmeniydi. Ben okuldan bazı belgeleri temize çekmek için getirdiğim ödünç daktiloyla oturdum bu şiiri yazdım. Öyle daktiloya takılı kalmış.
    Hep aslında sahip olduğum şeye "değilim", olan şeye "yoktur" diye yazmışım aslında. Benim doğduğum köyler Türkiye'nin en güzel ceviz ağaçlarını olduğu yerdi, ceviz tarlaları içinde doğdum desem yeridir. Gülmesini de bilen insanların arasında yaşadım.

    Ama gerçekten de dudaklarım hep çatlak çatlaktır. Hep krem almışımdır ömrüm boyunca!

    Güneş Müftüoğlu
    (Cahit Külebi ile yaptığı konuşma - 1995)

    HİKÂYE
    Senin dudakların pembe Ellerin beyaz, Al tut ellerimi bebek Tut biraz! Benim doğduğum köylerde Ceviz ağaçları yoktu, Ben bu yüzden serinliğe hasretim Okşa biraz! Benim doğduğum köylerde Buğday tarlaları yoktu, Dağıt saçlarını bebek Savur biraz! Benim doğduğum köyleri Akşamları eşkıyalar basardı. Ben bu yüzden yalnızlığı hiç sevmem Konuş biraz! Benim doğduğum köylerde Kuzey rüzgârları eserdi, Ve bu yüzden dudaklarım çatlaktır Öp biraz! Sen Türkiye gibi aydınlık ve güzelsin! Benim doğduğum köyler de güzeldi, Sen de anlat doğduğun yerleri, Anlat biraz!
    
    
  • İlk Yorumu Siz Yapın " Cahit Külebi'nin Ağzından Hikaye Şiirinin Yazılış Hikayesi "